Раната и прекумерна употреба на паметни телефони може негативно да влијае врз развојот на децата, особено ако времето пред екран ги заменува физичката активност, играта и непосредната комуникација со другите.
Психологот и професорка на Факултетот за спорт и физичка активност при британскиот Универзитет Шефилд Халам, Лијана Азеведо, смета дека децата не треба да имаат сопствен паметен телефон пред шестата година.
Според неа, периодот до шестгодишна возраст е исклучително значаен за развојот на моторните способности, комуникацијата и социјалните вештини, кои најдобро се усвојуваат преку движење, игра и директен контакт со други деца и возрасни.
„Децата до шестата година ги развиваат најважните моторни и интерперсонални комуникациски вештини, кои најдобро се совладуваат преку лична комуникација“, посочува Азеведо.
Еден од ризиците, според неа, е паметниот телефон постепено да ја замени традиционалната детска игра. Наместо дружење, трчање, истражување на околината и комуникација лице в лице, детето може сè повеќе да се насочува кон дигитална забава.
Посебно внимание треба да се посвети и на времето поминато пред екран. Азеведо советува најмалите деца да бидат што помалку изложени на екрани, додека кај децата од предучилишна возраст употребата да биде ограничена и да не ги заменува спиењето, физичката активност и дружењето.
Паметните телефони можат да влијаат и врз спиењето, особено ако се користат непосредно пред легнување. Дополнителен ризик претставува пристапот до содржини што не се соодветни за возраста, вклучително и социјалните мрежи.
Стручните препораки вообичаено не се сведуваат само на една „магична“ возраст кога телефонот станува безбеден. Важни се и времето поминато пред екран, содржината што детето ја гледа, присуството на родителите и дали технологијата ги заменува играта, движењето, учењето и комуникацијата во живо.
Затоа, родителите треба постепено и контролирано да ги воведуваат дигиталните уреди, со јасни правила за нивната употреба и содржини приспособени на возраста.
