Иран одобрил премин низ Ормускиот Теснец за повеќе танкери со нафта од соседен Ирак, објави државната новинска агенција ИРНА. Посебната дозвола била едно од важните барања на ирачкото раководство за време на посетата на претседателот на ирачкиот парламент, Мохамед Багер Галибаф, во Багдад неделава.
ИРНА не прецизира колку ирачки танкери досега поминале низ стратешки важниот теснец, ниту дали дозволата ќе има траен карактер за бродовите од Ирак.
Одлуката на Техеран доаѓа во период на зголемен економски притисок од Соединетите Американски Држави врз Иран. Ирак има особено значајна улога за Техеран, со оглед на долгата граница меѓу двете земји и нивните развиени политички и економски односи.
Според американското Министерство за финансии, Иран преку соработката со Ирак користи различни начини за заобиколување на меѓународните санкции. Меѓу нив се наведуваат мешање иранска сурова нафта или мазут со ирачка нафта и нивно претставување како производи со ирачко потекло, како и шверц преку границата.
Преминувањето низ Ормускиот Теснец во моментов е речиси целосно запрено поради конфликтот меѓу САД и Иран, кој трае речиси шест месеци. Според американскиот секретар за енергетика, Крис Рајт, во последниот период низ теснецот дневно минувале просечно околу осум милиони барели нафта, наспроти повеќе од 20 милиони барели пред почетокот на војната.
Иран воедно се заканува со напади врз неовластени танкери што пловат во областа.
Дозволата за ирачките танкери е издадена во пресрет на новите американски санкции против Иран, кои треба да стапат во сила во понеделник. Американскиот министер за финансии, Скот Бесант, ги најави како „најтешки санкции во историјата“, со можност да ги погодат и важните трговски партнери на Иран, меѓу кои и Кина.
Американскиот претседател Доналд Трамп во петокот предупреди дека земјите што му обезбедуваат на Иран „линија на спас“ може да се соочат со економски последици.
Од друга страна, портпаролот на иранското Министерство за надворешни работи, Есмаил Багаџи, изјави дека најавените американски санкции немаат основа во меѓународното право.
