Амбициозниот план на НАСА за енергетска независност во вселената
Човечките капацитети за истражување на вселената значително напреднаа во последните години. По успешните чекори на мисијата „Артемида“, американската вселенска агенција НАСА сега си постави уште поамбициозна цел: поставување на нуклеарни реактори на Месечината до 2030 година.
Проектот се фокусира на развој на нуклеарна енергија преку фисија, со планови за лансирање на реактор со средна моќност во орбитата веќе до 2028 година. За реализација на оваа сложена задача, НАСА соработува со Министерството за енергетика и Министерството за одбрана на САД.
Зошто соларната енергија не е доволна?
Иако соларната енергија е примарен извор за многу досегашни мисии, таа има сериозни ограничувања за долготраен престој на Месечината:
Долги лунарни ноќи: Една ноќ на Месечината трае околу 14 земни денови. Во овој период соларните панели се бескорисни, а капацитетот на батериите не е доволен за одржување на цела база.
Екстремни услови: Во постојано засенчените региони, како што е јужниот пол на Месечината, сончевата светлина никогаш не допира. Токму овие региони се клучни за истражување бидејќи содржат воден мраз.
Стабилност: Нуклеарните реактори овозможуваат континуирано производство на енергија со години, независно од временските услови или локацијата.
Технички капацитети и идни цели
Се очекува системот за енергија од фисија да има капацитет од 40 до 100 киловати електрична енергија. Оваа моќност е доволна за одржување на мало лунарно живеалиште, научни лаборатории и опрема за ископување ресурси.
Клучни карактеристики на проектот вклучуваат:
Автономија: Системот ќе работи самостојно со минимална потреба од одржување од страна на астронаутите.
Модуларност: Технологијата ќе биде скалабилна, што овозможува нејзино проширување според потребите.
Тест за Марс: Месечината ќе служи како тест-полигон за усовршување на технологиите кои подоцна ќе се користат за мисии со екипаж до Марс.
„Нуклеарната енергија во вселената ќе ни обезбеди одржлива електрична енергија, греење и погон неопходни за постојано присуство на Месечината, Марс и пошироко“, истакнуваат од Канцеларијата за наука и технологија на Белата куќа.
