Режисерот на „Всушност, љубов“, Ричард Картис, призна дека се чувствува глупаво што во неговиот филм нема диверзитет.
Култниот божиќен класик беше на удар на критики во последниве години поради недостатокот на различност. Заплетот на филмот се врти околу осум парови кои сите се лабаво поврзани и речиси сите се бели. Зборувајќи со Дајан Соер за специјалната програма на Еј-би-си во пресрет на 20-годишнината од филмот, Картис рече дека ова е нешто за што длабоко жали.
„Има работи што би ги променил, но фала богу општеството се менува. Мојот филм во некои моменти се чини застарен. Недостатокот на диверзитет ме прави да се чувствувам непријатно и малку глупаво. Има таква неверојатна љубов што се случува секоја минута на толку многу начини, низ целиот свет, и ме тера да посакувам мојот филм да биде подобар“, рече тој.
Режисерот подоцна додаде дека кога филмовите се добро направени, тие „служат како потсетник за тоа колку нештата можат да бидат убави и како постојат различни работи покрај кои можеме да поминеме, а кои всушност се најдобрите моменти од нашите животи“.
