Утрински Весник
Македонија

Повредениот Авокатов ја опиша годината помината од големиот пожар во Кочани

Avokatov kocani povreden.avif.avif.avif

Во рамките на одбележувањето на трагедијата во дискотеката „Пулс“ во Кочани, каде што пред една година животот го загубија 63 млади луѓе, вечерва на плоштадот во Штип граѓаните масовно палат свеќи во спомен на загинатите. Петмина од нив беа штипјани, а локалната самоуправа постави камен-темелник за идниот споменик во чест на загинатите.

Заедно со граѓаните, на одбележувањето присуствуваше и повредениот Александар Авокатов, кој накратко ја опиша својата борба со повредите и искуството од трагичната ноќ, објави 4news.mk


„Моментално се чувствувам добро, психички и физички. Прво бев донесен во штипската болница, каде што персоналот реагираше експресно. Потоа бев транспортиран во Скопје, а оттаму во Пловдив, каде ми беа извршени интервенции на рацете и рамената, а исто така имав повреда на главата. Грижата и вниманието на лекарите беа фантастични, се грижеа буквално како за своите деца“, изјави Авокатов за М Нет, пренесе 4ТВ.мк.

Тој додаде дека престојот во Пловдив траел околу 48-49 дена, по што продолжил со рехабилитација во Коченската болница, каде што и денес добива потребна грижа и терапија.

Авокатов опиша и самата трагедија: „Настапувавме со мојот бенд во кафебар во Кочани, а потоа со пријателите отидовме да ги посетиме нашите колеги. Атмосферата беше преубава, со насмеани луѓе, но за миг се претвори во катастрофа. Кога се вклучи пожарот, многу брзо се прошири, а присутните се заглавија во ходникот. За жал, некои не можеше да излезат навреме и настрадаа.“

Авокатов потенцира дека и покрај болката и траумата, е важно да се продолжи со животот и да се оддаде почит на загинатите.

Можете да прочитате

Владата ги заостри мерките по трагедијата во „Пулс“: Забранета пиротехника и одземени над 160 лиценци

„Тријажа, гасење и спасување на лица“ – сведоштво на командирот од пожарот во Кочани

Таткото на загинатата Стефанија, Влатко Соколов ја опиша трагедијата во „Пулс“: „Не беше хорор филм, тоа беше реалност што нема да се заборави“