Во првите реакции на повратната посета на премиерката Санае Такаичи на Вашингтон, јапонските медиуми изразуваат задоволство од блискиот однос што таа го воспостави со американскиот претседател Доналд Трамп и фактот дека таа издаде заедничка изјава во која двете земји изразуваат интерес за мир и стабилност во Тајванскиот теснец и се спротивставуваат на промена на статус кво преку „(воена) сила и принуда“.
Јапонските аналитичари веруваат дека со тоа таа успеала да го привлече вниманието на земјата домаќин кон потребата да се одврати Кина од употреба на сила против Тајван и да се испрати порака до Пекинг дека Вашингтон, и покрај својот ангажман во Карипското Море и Јужна Америка, Украина и Персискиот Залив, не се откажува од својата политика на одбрана на Тајван од можна воена интервенција од страна на континентална Кина.
мериканските и другите западни медиуми минатата недела предвреме објавија дека Јапонија го отфрлила барањето на Трамп, повикувајќи се на изјава на висок функционер од владејачката Либерално-демократска партија, кој изрази скептицизам на телевизија во врска со ова прашање, велејќи дека пречките за ангажирање на јапонската морнарица се многу високи.
Она што го превидоа беше дека оваа негативна изјава не дојде од ниту еден министер, дури ни од самата премиерка, и дека во тој момент таа беше на помалку од една недела од нејзиното патување во Вашингтон.
Едноставно беше невозможно јапонската влада да му каже „не“ на Трамп само една недела пред средбата на двајцата лидери, бидејќи над 50.000 американски војници се стационирани во Јапонија, бидејќи таа е лојален воено-политички сојузник на САД со децении, бидејќи се потпира на Вашингтон за својата одбрана од нуклеарните сили Кина, Русија и Северна Кореја и бидејќи најголемиот индустриски сектор во земјата (автомобилската индустрија) е многу зависен од пазарот на Соединетите Американски Држави.
Точно е дека Јапонија има пацифистички устав во кој земјата се откажува од употреба на сила за решавање на меѓународни спорови. Исто така е точно дека секое воено вклучување на Јапонија во контекст на тековните непријателства е исклучително непопуларно кај јапонската јавност. Сепак, горенаведената реалност ги принуди министерот за одбрана Шинџиро Коизуми и самата премиерка да заземат став што остава простор за јапонската морнарица да одговори на некаков начин на повикот на Трамп.
Имено, во текот на изминатата недела тие даваа изјави за да купат време: дека владата не добила официјално барање од САД, дека работи на анализа на соодветната правна рамка, дека (засега) нема план за испраќање воени бродови во Персискиот Залив и дека само еден или два дена пред заминувањето на премиерот за Вашингтон, министерот за надворешни работи Тошимицу Мотеги изјави во разговор со својот американски колега, Марко Рубио, дека неговата земја ќе соработува со САД во воспоставувањето безбедност во Ормутскиот теснец.
Но, како што забележуваат некои аналитичари во Земјата на изгрејсонцето, тешко е да се замисли дека претседателот Трамп се сетил на она што му било кажано и дека би имал трпение да навлезе во суптилностите и деталите од она што му го кажал премиерот.
Оттука и стравот во Токио дека компромисната и избалансирана позиција на тамошната влада во врска со испраќањето воени бродови во Персискиот Залив и неговата околина би можела да биде игнорирана или погрешно протолкувана на начин што му одговара на американскиот лидер.
Бидејќи, сигурно е дека Токио ќе се обиде да му угоди, но на начин што нема да ги вклучи јапонските сили во војната или да ги изложи на ризик да станат мети на иранската војска. Тоа значи дека се очекува владата во Токио да се стреми да постигне модалитет на соработка во кој мисијата на воените бродови на Јапонските сили за самоодбрана ќе биде ограничена во простор, време и/или содржина.
На пример, тоа се однесува исклучиво на заштитата на танкери и други бродови што пловат под јапонско знаме, кои се во јапонска сопственост или носат енергија за таа далечна источна земја.
