Најодликуваниот пливач на сите времиња, Мајкл Фелпс, отворено зборуваше за депресијата, огромниот притисок и конфликтите со Пливачката федерација на Соединетите Американски Држави.
Од Фукуока во 2001 година до Олимписките игри во Рио де Жанеиро во 2016 година, тој ги напиша најбрилијантните страници од олимписката историја. Доминираше во дисциплините пеперутка, мешано и средно трчање, оставајќи зад себе наследство какво што никој пред него – 23 златни олимписки медали и вкупно 28 медали од Игрите.
Десет години по пензионирањето, Фелпс се осврна на својата кариера во подкастот „Whoop“ и отворено зборуваше за темната страна на успехот.
„Се погледнав во огледало и видов убиец со очила и шапка, спортист кој би убивал за злато “, рече Фелпс.
„Денес знам кој сум навистина и многу повеќе се сакам себеси. Ја погледнав смртта во очи затоа што не си дозволив да чувствувам емоции “, додаде пливачот од Балтимор.
Фелпс отворено зборуваше за проблемите со менталното здравје што го мачеа и за време и по неговата кариера.
„Се борам со депресија и анксиозност. Има денови кога не сакам да станам од кревет “, нагласи тој, истакнувајќи дека неговото семејство е неговата најголема мотивација.
„Не сакам моите деца да пливаат. Не сакам да поминат низ она низ што поминав јас повеќе од дваесет години со репрезентацијата на Соединетите Американски Држави. Не би му го посакал тоа на никого.“
Како што истакнува тој, во позадина на сè беше суровото секојдневие на елитниот спорт.
„Кога побарав промени, ми ја затворија вратата. Ми рекоа дека немам поим за ништо “, рече Фелпс, зборувајќи за неговиот однос со федерацијата.
„Ако така се однесуваа со мене, не сакам ни да знам како им било на моите колеги.“
Една од неговите најпознати трки беше финалето на 100 метри пеперутка на Олимписките игри во Пекинг во 2008 година, кога го освои златниот медал пред српскиот пливач Милорад Чавиќ.
