Во сабота, 29.ноември, започува Божиќниот пост во пресрет на Божиќ-Христовото раѓање кое се слави на 7. јануари следната година.
Најчестата грешка што ја прават многу православни верници е што целото внимание го насочуваат кон храната, заборавајќи дека суштината на постот не е во менито, туку во срцето. Постот е, пред сè, време за простување, смирување и вистинска духовна промена.
Божиќниот пост е период на тивко внатрешно собирање, обновување на мирот и очистување на душата пред празнувањето на Христовото Раѓање. Подготовките започнуваат уште пред официјалниот почеток – со менување на навиките, смирување на умот и враќање кон духовните вредности што секојдневието лесно ги замаглува, велат свештените лица.
Постот почнува со строг пост во петок, 28 ноември, и трае до 6 јануари, но подготовките може да започнат уште веднаш.
Влегување во тивкост и отворање на срцето
Многу верници десетина дена пред постот го успоруваат ритамот: ги намалуваат непотребните контакти, вревата и нервозите.
Во овој период е корисно човек да се наврати кон себе и да се запраша:
– Што треба да изменам?
– Од што треба да се ослободам?
– Што ми ја исцрпува душевната сила?
Внатрешната тивкост создава услов постот да се доживее како благодат, а не како тежина.
Искрено преиспитување на постапките
Пред постот е добро да се направи духовен преглед на сопственото однесување: како зборуваме, како ги третираме ближните, дали гневот, осудата или гордоста управувале со нас.
Ова е темелот на постот – обновување на личноста, а не само воздржување од храна.
Затоа, пред самиот почеток, обидете се да ги затворите конфликтите, да простите и да не влегувате во нови расправии.
Телесна подготовка
Телото полесно се прилагодува ако промените започнат постепено. Неколку дена пред постот се препорачува:
– Намалување на месото, мрсната храна и алкохолот
– Зголемување на зеленчукот и едноставните јадења
Целта не е страдање, туку прилагодување – за да се влезе во постот без напнатост, туку со мир.
Молитва и создавање внатрешна дисциплина
Во деновите пред постот корисно е почесто да се читаат молитви, псалми и духовна литература.
Молитвата го смирува умот, го омекнува срцето и создава духовна будност. Таа е основа за вистинско влегување во постот.
Искрена исповед – најчеста заборавена обврска
Многу верници ја занемаруваат исповедта пред почетокот на постот – а таа е клучна.
Најдобро е исповедта да се направи веднаш пред почетокот на постот. Таа не е формалност, туку длабок разговор со сопствената совест пред Бога.
Свештеникот не е судија, туку духовен помошник.
Добрата исповед значи:
– без оправдување,
– без прикривање,
– со вистинска волја за промена.
Само така човек го започнува постот со олеснето, очистено и мирно срце.
Поставување лична духовна цел
Пред постот поставете си намера – духовна задача за себе:
– да бидете помирни,
– да простувате повеќе,
– да зборувате помалку остро,
– да избегнувате осудување,
– да помогнете некому што има потреба.
Постот ја носи својата вистинска сила кога е поврзан со реална промена во карактерот.
Влегување во постот со благодарност
Кога ќе завршат духовната, душевната и телесната подготовка, човек влегува во Божиќниот пост со благодарност и мир.
Постот тогаш не е тежина, туку благослов – врата кон мирот што го носи Христовото Рождество.
